Prof. dr hab. inż. Andrzej Mruk urodził się 21 grudnia 1945 roku w Krakowie. Był absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie oraz Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej, gdzie w 1969 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika. Z Politechniką Krakowską związał niemal całe swoje życie zawodowe. Pracę na stanowisku asystenta rozpoczął w 1970 roku w ówczesnej Katedrze Technologii i Eksploatacji Samochodów i Ciągników PK, a od 1971 roku był związany z Instytutem Pojazdów Samochodowych i Silników Spalinowych.

Stopień naukowy doktora uzyskał w 1976 roku na Politechnice Krakowskiej na podstawie rozprawy poświęconej wpływowi parametrów obróbki przeciąganiem na właściwości warstwy wierzchniej. W 1996 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych, a 3 czerwca 2013 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał Mu tytuł profesora.

W Politechnice Krakowskiej pełnił szereg odpowiedzialnych funkcji. W latach 1985–1992 był zastępcą dyrektora Instytutu Pojazdów Samochodowych i Silników Spalinowych, a od 2006 roku pełnił funkcję jego dyrektora, pozostając na tym stanowisku do 2013 roku. Kierował również Zakładem Inżynierii Produkcji i Bezpieczeństwa Pojazdów Samochodowych, a następnie Zakładem Eksploatacji Pojazdów Samochodowych i Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. Po zakończeniu pracy w roku 2015 pozostawał związany ze środowiskiem Uczelni i utrzymywał żywy kontakt z Politechniką Krakowską.

Jego działalność naukowa obejmowała kilka obszarów, które w kolejnych etapach kariery łączyły zagadnienia technologii, konstrukcji, eksploatacji i bezpieczeństwa pojazdów. Początkowo zajmował się wpływem technologii wytwarzania na właściwości warstw wierzchnich i trwałość części maszyn. Później jednym z głównych kierunków Jego badań stało się zwiększanie sprawności silników spalinowych przez zastosowanie nowych materiałów i technologii. Prowadził pionierskie w Polsce badania nad ceramicznymi powłokami termoizolacyjnymi nanoszonymi na elementy komory spalania. Wyniki tych prac prezentował m.in. na międzynarodowych konferencjach SAE, CIMAC oraz kongresach i konferencjach tribologicznych.

W późniejszym okresie rozszerzył zainteresowania o zagadnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, rekonstrukcji wypadków i identyfikacji parametrów zderzeń samochodów, współpracując m.in. z Instytutem Ekspertyz Sądowych im. prof. dra Jana Sehna w Krakowie. Podejmował również badania dotyczące eksploatacji silników spalinowych, w tym jednostek zasilanych biopaliwami. W swojej działalności naukowej współpracował zarówno z krajowym przemysłem motoryzacyjnym, m.in. zakładami w Bielsku-Białej, Andrychowie i Starachowicach, jak i z ośrodkami zagranicznymi. Uczestniczył m.in. w międzynarodowym projekcie badawczym koordynowanym przez prof. Richarda Salanta z Georgia Institute of Technology.

Jego dorobek naukowy obejmował 120 publikacji naukowych, dwie monografie i trzy rozdziały książek, był również współautorem pięciu patentów.. Pełnił funkcję recenzenta w przewodach doktorskich, był opiniodawcą projektów badawczych i rozwojowych oraz rzeczoznawcą SIMP i PZM, a także biegłym sądowym. Aktywnie działał w krajowych organizacjach i gremiach naukowych: był m.in. wiceprzewodniczącym Komisji Motoryzacji Oddziału PAN w Krakowie, członkiem Komisji Motoryzacji i Energetyki Rolnictwa Oddziału PAN w Lublinie oraz członkiem Komitetu Transportu PAN. Pełnił również funkcję wiceprzewodniczącego Polskiego Towarzystwa Naukowego Motoryzacji i należał do Polskiego Towarzystwa Naukowego Silników Spalinowych.

Szczególne miejsce w Jego działalności zajmowała dydaktyka i kształcenie kolejnych pokoleń inżynierów. Prowadził zajęcia związane z technologią i eksploatacją pojazdów samochodowych oraz silników spalinowych, współtworzył programy kształcenia, był promotorem około 200 prac dyplomowych i wypromował trzech doktorów. Organizował również kontakty studentów z przemysłem, w tym wyjazdy dydaktyczne do zakładów Volvo, SEAT i Renault. Za działalność dydaktyczną był wielokrotnie nagradzany przez Rektora Politechniki Krakowskiej.

Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną został uhonorowany m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Honorową i Złotą Odznaką Politechniki Krakowskiej oraz odznaczeniami organizacji technicznych i motoryzacyjnych.

Profesor Andrzej Mruk przez ponad pół wieku pozostawał ważną postacią środowiska Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej. Był cenionym naukowcem, specjalistą w dziedzinie motoryzacji i silników spalinowych, nauczycielem akademickim i wychowawcą wielu pokoleń inżynierów. W pamięci współpracowników i studentów pozostanie także jako człowiek życzliwy, otwarty i zawsze gotowy służyć swoją wiedzą i pomocą.